آماندا: تو به انسانها اعتقاد داری؟
دن: نه بههیچوجه
آماندا: خدای من! حرفتو قبول نمیکنم، ذات مردم خوب و نجیبه.
دن: آره، تا زمانی که ماشینها کار کنند و تو بتونی به پلیس زنگ بزنی، اما فقط کافیه همینارو ازشون بگیری، توی تاریکی رهاشون کنی و بترسونیشون... دیگه هیچ قانونی باقی نمیمونه
Amanda: You don't have much faith in humanity, do you?
Dan: None, whatsoever.
Amanda: I can't accept that. People are basically good; decent. My god, David, we're a civilized society.
David: Sure, as long as the machines are working and you can dial 911. But you take those things away, you throw people in the dark, you scare the shit out of them - no more rules.
The Mist, Frank Darabont (Based on Stephen King's Novel)
میخواهم به تو بگویم که با بدبختی ازدواج نکن، بعضی از مردم چنین میکنند، با بدبختی میخوابند، با بدبختی میخورند، و هرلحظه را با بدبختی زندگی میکنند، درست مثل زن و شوهر.
برای درک زندگی تنها یک نفر، باید دنیایی را بلعید.
دن: نه بههیچوجه
من فکر میکنم وجدان انسان، یک گام اشتباه در مسیر تکامل بود. ما زیادی به خودآگاهی رسیدیم، طبیعت مفهومی را خلق کرده که از خودش مجزا بود، ما موجوداتی هستیم که طبق قانون طبیعت اصلاً نباید وجود داشته باشیم.
جنگیدن و مبارزه با سلاح روان در مقابل بعضی انسانها کار بیهودهای است. گاهی وقتها از اینکه دیگر نمیتوان دوئل کرد، تأسف میخورم.
او هنوز هم نمیتواند قبول کند که انسان بایستی بعضی کارهای حتی بهظاهر احمقانه را فوراً و بدون تفکر و تعمق انجام دهد.
