* خونسردی مردم در قبال افتضاحات و رسواییهای دستگاه دولت بهجایی رسیده که دیگر هیچچیزی را عجیب نمیدانند و مردمی که امروز خبر توقیف سناتور را در روزنامه خواندهاند اگر خبر انتصاب او را به سفارتی دریکی از دربارهای اروپا بشنوند باز تکانی نمیخورند.
بیرحمی ملل متمدن ژرفتر از بیرحمی ملتهای وحشی است، تمدن چیز بیعاطفه و بیرحمی است.این عادت است که میتواند احساسات مشترک در انسانها تولید نماید نه استدلال، زیرا استدلال مایه تفرقه است.
آری ریشه همه بیچارگیها درونی ما در خود ما است، ما تصور میکنیم بدبختی از بیرون به ما هجوم میآورد ولی این درون ماست که سرچشمه اصلی تلخیها و خوشیهای زندگی است.
آدمیان همیشه شرور بودند و از آزار دادن به همنوع خود پیوسته لذت بردهاند ولی اقلاً در ادوار قدیم شکنجه برای تسکین حس کینهجویی و انتقام معمول بوده ولی امروزه برای به کرسی نشاندن عقاید خود به مردم زجر میدهند.
افراد دلیر در این جهان بسیارند ولی قوم دلیر و لشکر دلیر وجود ندارد.
ما ارزانتر از سخن کالایی نداریم و به بهای زندگی مردم هرقدر از آن صرف کنیم باز در معامله زیان نمیبریم.
زندگی ما لحظهای بیش نیست ولی از عمر جاودانی هم نتیجه بهتری بهدست نمیآمد.اراده باعث تکوین و آفرینش دنیا بوده است ولی این آرزو است که مانع در هم ریختن آن میشود.
میدانید که با نیروی تلقین چه نتایجی میتوان بهدست آورد، کافی است سرنیزه را بهدست کسی بدهند و از او بخواهند برندگی آن را در شکم دشمن بیازماید و مجاهد راه خدا یا میهن لقب بگیرد.
