حتی اگر صاحبنظران جهان نتوانند یک پدیده علمی را توضیح دهند، نباید آن را غیرقابل توضیح دانست. بسیاری از معماها قرنها مقاومت کردهاند ولی بالاخره پرده از رازشان برکنار شده است.رویدادهایی
که ما آنها را معجزه مینامیم خارقالعاده نیستند بلکه جزئی از یک طیف رویدادهای
کمابیش نامحتملاند. بهعبارتدیگر معجزه اگر اصلاً وجود داشته باشد اصابت شانس
است.آفرینش باوران بهراحتی بنا را بر این میگذارند که از قبل موجودی با دانایی و پیچیدگی فوقالعاده زیاد وجود داشته است. اگر قرار باشد ما اجازه داشته باشیم بدون ارائه توضیحی وجود پیچیدگی سامانمند را مسلم فرض کنیم، پس به همان صورت بهراحتی میتوانیم وجود خود حیات را هم مسلم بدانیم!ما عادت کردهایم در هر چیز پیچیدهی خوش ساختی، نشانی از یک برنامهریزی استادانه بجوییم، شاید همین دلیل باور اکثر مردمی که تاکنون زیستهاند به وجود نوعی قدرت فوق طبیعی باشد.در دنیا آدمهایی هستند که ناامیدانه تلاش در نپذیرفتن تکامل داروینی دارند. به نظر میرسد آنها به سه گروه تقسیم میشوند، آنهایی که به دلایل مذهبی میخواهند تکامل دروغ باشد. آنهایی که دلیلی برای انکار تکامل نمییابند اما به دلایل سیاسی یا اعتقادی مفهوم انتخاب طبیعی را ظالمانه و دور از انصاف میداند یا گرایشات نژادپرستانه آنها با تکامل ناسازگار است و در آخر آنهایی که با مخالفت میتوانند هیاهو ایجاد کنند و برنامههای مردمپسند خوبی تهیه کنند.خرگوش برای
نجات جان خود تندتر از روباه میدود چون روباه فقط برای نهار آن روز میدود.تکامل به نحوی مغز ما را مجهز به یک آگاهی درونی از خطر و عدم احتمال کرده است که مناسب جاندارانی با عمر کمتر از یک قرن است. اگر در سیارهای عمر جانداران یکمیلیون قرن باشد، بهاحتمالزیاد هرگز از خیابان عبور نمیکنند زیرا اگر فردی برای نیم قرن هرروز از خیابان عبور کن حتماً با خودروای برخورد خواهد کرد.
تکامل هیچ هدف بلندمدتی را دنبال نمیکند، به دنبال هیچ کمالی در دوردستها نیست و هیچ آرمانی برای انتخاب طبیعی وجود ندارد، با همه اینها خودبینی بشر همواره این گمان را به وجود میآورد که نژاد ما هدف نهایی تکامل بوده است.
