در توفان خشم بسیار تهدیدها میکنند که چون خِرَد فرمانروا شد به هیچ میانجامد.
زمان، زمان شکستناپذیر در همهجا تاراج میکند. زندگی بیزمان و بیمرگ تنها از آن خدایان است. هر چیز دیگر نابود است. جوهر زمین غبار میشود.
دانایی رنج است برای دانایان و رهایی است برای همگان.
آنگاهکه خرد را سودی نیست، خردمندی دردمندی است.خرد را به درجات به همگان بخشیدهاند. کسی را نمیتوان نکوهش کرد، مگر استوار گردد که سزاوار آن است. زمانه آموزگار این حقیقت است، زیرا تنها زمان است که میتواند راستان را بنماید و روزی نادرستان را برملا سازد.تبار راهبان آزمند پول است، و تبار مستبدان آزمند، تاراج.* انسان باید
همیشه فرجام را بنگرد و هیچکس را نمیتوان سعادتمند دانست مگر آنگاهکه قرین
سعادت در گور بیارامد.
هر نسلی از آدمیان به نیستی میگراید. مردی را به من بنمایید که سعادت او از رؤیائی خوش که بیداری تلخ گونهای در پی دارد، برتر باشد.
