‏نمایش پست‌ها با برچسب ماکیاولی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ماکیاولی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)

کدامین بهتر است! ترس از پادشاه یا دوست داشتن وی!؟

اگر می‌باید یکی از آن دو را برگزید همان بِه که بیشتر بترسند تا دوست بدارند.زیرا در باب آدمیان، روی هم می‌توان گفت که ناسپاسند و زبان باز و فریبکار و ترسو و سودجو. و سرسپرده تواند تا زمانی که سودی به ایشان رسد؛ آن روزی که خطری  در میان باشد روی از تو بر می‌تابند؛ پادشاهی که تنها به نوید های ایشان دل خوش کرده و اندیشه در کار خویش نکند، سرنوشتی جز نابودی ندارد.

شهریار، نیکولو ماکیاولی

۱۳۹۰ دی ۱۳, سه‌شنبه

۱۳۹۰ دی ۲, جمعه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)

پادشاهی که ناگزیر  شود دست به خون کسی زند، می‌باید وجهی شایسته و دلیلی روشن داشته باشد؛ اما مهم‌تر از آن به مال و دارایی وی نباید دست درازی کند. زیرا:
مردم مرگ پدر را زود تر فراموش می‌کنند تا از دست رفتن میراث پدری

شهریار، نیکولو ماکیاولی

۱۳۹۰ آذر ۹, چهارشنبه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)

نامدار بودن به بخشندگی نیک است، لیک اگر بخشندگی به شیوه شایسته باشد، کسی را از آن خبر نخواهد شد و تو را از بدنامی خلاف آن در امان نخواهد داشت. اما اگر بخواهی در میان مردم به بخشندگی نامدار شوی, باید از نمایش آن هیچ فروگذار نکنی.

شهریار، نیکولو ماکیاولی

۱۳۹۰ شهریور ۷, دوشنبه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)


فرمانروایان دینی همواره پایدارند؛ زیرا نهادهای دیرینه دینی نگهبان آنند که قدرتی بی‌مانند دارند.
تنها این‌گونه فرمانروایانند که کشوری دارند بی‌آنکه از آن دفاع کنند، و رعایایی بی‌آنکه به کارشان برسند. رعایا نیز غمی ندارند که سایه حکومتی بر سرشان نیست زیرا نه توانایی نه امید گسیختن از آن را دارند..

شهریار، نیکولو ماکیاولی

۱۳۹۰ مرداد ۱۵, شنبه

۱۳۹۰ مرداد ۸, شنبه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)


همه جا مردم در پی آن‌اند که از سروری و زورگویی سالاران‌‌ رها شوند و سالاران خواهان سروری بر مردم و زورگویی بر آنان‌اند.

و از این دو خواستهٔ نا‌همگون همواره یکی از سه حالات پدید می‌آید:
-پادشاهی
-آزادی
-آشوب

شهریار، نیکولو ماکیاولی

۱۳۹۰ تیر ۲۷, دوشنبه

کتاب نوشته (شهریار، نیکولو ماکیاولی)

زخم را یکباره باید زد تا درد آن اندک-اندک از یاد برود، و نیکی را خُرد-خُرد می باید کرد تا مزه یِ آن دیرتر از یاد برود.

شهریار، نیکولو ماکیاولی

کتاب نوشته: انسان خداگونه: تاریخ مختصر آینده، یووال هراری

 یک سرباز فلج که پایش را ازدست‌داده، ترجیح می‌داد به خود بگوید "من خود را فدای شکوه جاودانی ملت ایتالیا کردم" تا اینکه بگوید ...