روبهرو شدن با مشکلات هر دورهای لازمهاش این است که روشهای قدیمی را کنار بگذاریم، هرچند گاهی خیلی هم دوستشان داشته باشیم.من میدانم دراین اتاق یک نفر هم نیست که با همه حرفهای من موافق باشد. دستکم من آنها را وادار به فکر کردن میکنم، دستکم وظایفشان را به آنها یادآوری میکنم.وقتی جنگ تمام شد ادامه تنفر از دشمن کار قشنگی نیست، وقتی پشت طرف به خاک آمد کار تمام است دیگر لگدزدن به او معنی ندارد.شاید بهتر بود خداوند مارا هم مثل گیاهان خلق میکرد، یعنی پایمان محکم توی زمین باشد. آنوقت هیچکدام از این کثافتکاری مربوط به جنگ و مرز و این چیزها اصلاً پیش نمیآمد.* چه حاصلی دارد که مدام به پشت سرمان نگاه کنیم و خودمان را سرزنش کنیم که چرا زندگی ما آنطور که میخواستیم از آب درنیامد؟ واقعیت سرسخت، مسلماً این است که چارهای نیست جز اینکه سرنوشت را قبول کنیم.
زمانی میکوشیم عاقل شویم که درمیابیم، با این دانش متولد نشدهایم که بدانیم چگونه زندگی کنیم، بلکه زندگی مهارتی است که باید کسب شود.
همیشه به یه رودخونه فکر میکنم که جریان آبش واقعاً سریعه. و دو نفر که توی آب سعی دارند همدیگه رو بچسبن، همدیگه رو سفت بگیرن، اما عاقبت میبُرن. جریان آب خیلی شدیده. باید تن به آب بدن و از هم جدا به شن.
