کتاب نوشته: تهوع، ژان پل سارتر

و حالا گذشته من چیزی جز سوراخی بزرگ نیست. زمان حال من: این گارسون بلوز مشکی که نزدیک پیشخوان خیال می‌بافد... به نظرم هرچه درباره‌ی زندگی میدانم از کتاب‌ها آموخته‌ام...

تهوع، ژان پل سارتر

Nausea, Jean-Paul Sartre

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

چنان تنهایی وحشتناکی احساس می‌کردم که خیال خودکشی به سرم زد. چیزی که جلویم را گرفت، این فکر بود که هیچ‌کس، مطلقاً هیچ‌کس، از مرگم متأثر نخواهد شد و من در مرگ خیلی تنهاتر از زندگی خواهم بود.

تهوع، ژان پل سارتر
Nausea, Jean-Paul Sartre

* به مناسبت 21 ژوئن سالگرد تولد ژان-پل شارل ایمار سارْتْرْ (زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۵ آوریل ۱۹۸۰) فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد فرانسوی

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

میدانی، بنای دوست داشتن کسی را گذاشتن، کار بزرگی است. باید نیرو، کنجکاوی، نابینایی داشت... حتی لحظه‌ای هست، درست در آغاز، که باید از روی مغاکی پرید. اگر کسی به آن فکر کند، این کار را نخواهد کرد...

تهوع، ژان پل سارتر

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

جمعه، ساعت سه برای هر کاری که آدم می‌خواهد بکند، همیشه یا خیلی دیر است یا خیلی زود. لحظه‌ای غریب در بعدازظهر، امروز تحمل‌ناپذیر است.

تهوع، ژان پل سارتر

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

انسان همیشه نقال داستان است. او در احاطه‌ی داستان‌های خودش و داستان‌های دیگران زندگی می‌کند. هرچه را که برایش رخ دهد، از خلال این داستان‌ها می‌بیند و می‌کوشد تا زندگی‌اش را طوری بگذراند که گفتی مشغول نقل کردن آن است.

اما درنهایت باید انتخاب کرد. زندگی کردن یا نقل کردن...

تهوع، ژان پل سارتر

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

این زمان است، زمان پاک عریان، آهسته به وجود می‌آید، منتظرمان می‌گذارد، و وقتی می‌آید دلمان آشوب می‌شود، چون که پی می‌بریم از مدت‌ها پیش آن‌جا بوده است.

تهوع، ژان پل سارتر

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

هنگامی‌که زندگی می‌کنیم، هیچ‌چیز رخ نمی‌دهد. صحنه‌ها عوض می‌شوند، آدم‌ها می‌آیند و می‌روند، همه‌اش همین است، هرگز آغازی در بین نیست. روزها بیخود و بی‌جهت به‌روزهای دیگر افزوده می‌شوند. این افزایشی بی‌پایان و یکنواخت است. گاه‌وبیگاه یک جمع جزئی می‌زنیم و می‌گوییم: چند روز، چند ماه، چند سال است که گذشته...

تهوع، ژان پل سارتر

کتاب نوشته (تهوع، ژان پل سارتر)

به گمانم فقط برای پر کردن زمان این کار را می‌کنند. اما زمان بسیار پهناور است. نمی‌گذارد پرش کنند. هرچه درش بچپانند، وا می‌رود و کش می‌آید...

تهوع، ژان پل سارتر