‏نمایش پست‌ها با برچسب سمرقند. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب سمرقند. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۶ خرداد ۲۸, یکشنبه

#کتاب_نوشته: سمرقند، #امین_معلوف

گریه کردن نه نسخه پزشک است نه مایه افتخار. بلکه یک امر ساده‌لوحانه و ترحم‌انگیز است، هیچ‌کس نباید با تمرکز بر رنج‌ها و محنت‌ها و محرومیت‌ها اشک خویش را جاری سازد.

سمرقند، امین معلوف
Samarkand, Amin Maalouf

۱۳۹۶ اردیبهشت ۱۰, یکشنبه

#کتاب_نوشته: سمرقند، #امین_معلوف

تو ای ملت ایران که همه امید و آرزویم در تو خلاصه‌شده است، تصور نکن که با از میان برداشتن یک نفر می‌توانی به آزادی دست‌یابی. بلکه مانع تو بار سنگین سنت‌های قرون است که باید با جرأت و جسارت آن را از پیش پا برداری.

اگر می‌بینم که ایرانیان در دنیای گذشته زندگی می‌کنند، بدین خاطر است که آن گذشته متعلق به آن‌هاست. اما حال برایشان غریب است و در حال هیچ‌چیز به آنان تعلق ندارد.

به نظر من ایران یک کشتی بادبانی بدفرجام است که ناخدایش دائم از فقدان باد شکوه سر می‌دهند اما ناگهان آسمان گویی برای تنبیهشان طوفانی بنیان‌کن می‌فرستد.

سمرقند، امین معلوف

Samarkand, Amin Maalouf

۱۳۹۵ اسفند ۳, سه‌شنبه

#کتاب_نوشته: سمرقند، #امین_معلوف

سخن خوب باشد یا بد، حکم تیر را دارد که چون مکرر رها شود سرانجام یکی به هدف اصابت می‌کند.

از همان آغاز ورود متوجه نیمرخ زنی شدم. بنابراین چشمانم را به زیر انداختم زیرا به‌جای آن‌که با کف دست‌باز و چهره شاد و نگاه خندان به‌سوی او بروم از رسم و عادات آن کشور به‌قدر کافی برایم گفته بودند.

او از پیروانش می‌خواهد که عشق و موسیقی و شعر و زیبایی و می و خورشید را فراموش کنند. او زیباترین مظاهر خلقت را منفور و حرام می‌شمارد و بازهم جرات می‌کند که از خالق دم بزند و بهشت را که جامع همه زیبایی‌ها و لذت‌ها شمرده‌شده به مریدانش وعده دهد!

سمرقند، امین معلوف
Samarkand, Amin Maalouf

۱۳۹۵ فروردین ۳۱, سه‌شنبه

کتاب نوشته (سمرقند، امین معلوف)

من از آن‌کسانی نیستم که ایمانشان قضاوت دهشت آفرین و عبادتشان به عادت تحمل استبداد قرون، زانو زدن و بر خاک افتادن و زمین ادب بوسه دادن و تعظیم و کرنش است. اما از عبادت من بخواهید، سیر معنوی در وجود یک گل سرخ، تماشای ستارگان بی‌شمار، در شگفت ماندن از زیبایی‌های خلقت و از کمال نظم منطقی آن و آدمی که زیباترین اثر خلقت است و مغز او که تشنه معرفت است و قلب او که تشنه عشق است و حواس او که برانگیخته می‌شوند و ارضا می‌گردند.

سمرقند، امین معلوف
Samarkand, Amin Maalouf

۱۳۹۴ مهر ۲۵, شنبه

کتاب نوشته (سمرقند، امین معلوف)

در نظر من هدفی که وصول به آن مستلزم ظلم و ستم و کشتار آدمیان باشد ارزش پشیزی را ندارد و هدف هرقدر زیبا و سحرآمیز باشد وقتی با تعصب همراه شود پست و حقیر و بی‌ارج خواهد بود.


سمرقند، امین معلوف

کتاب نوشته: انسان خداگونه: تاریخ مختصر آینده، یووال هراری

 یک سرباز فلج که پایش را ازدست‌داده، ترجیح می‌داد به خود بگوید "من خود را فدای شکوه جاودانی ملت ایتالیا کردم" تا اینکه بگوید ...