۱۳۹۲ بهمن ۵, شنبه
۱۳۹۲ دی ۲۴, سهشنبه
اندوه روزها
ما اشیاء یا افرادی که ما را شاد میکنند به کنار خود جمع میکنیم، اما بعد از گذشت مدتی، یا آنها عوض میشوند و یا ما عوض میشویم، و کمکم نه تنها شادمان نمیکنند بلکه باعث غم و اندوه میشوند. اما توهمی از امید به آینده و برگشتن اوضاع به قبل باعث میشود که ما آرامآرام این اندوه را تحمل کنیم، و در فضایی بین گذشته و آینده، در اندوه حال غرق شویم، تا زمانی که تبدیل به مردگان زندهای میشویم که تنها کار آنها گذران زمان است...
۱۳۹۲ دی ۲۱, شنبه
۱۳۹۲ دی ۱۹, پنجشنبه
مشکل خوب بودن...
مشکل این نیست که مردم نمیخواهند خوب باشند، مشکل اصلی آن جایی است که در شرایط خاص نمیتوانند خوب بمانند...
۱۳۹۲ دی ۱۵, یکشنبه
اشتراک در:
پستها (Atom)
کتاب نوشته: انسان خداگونه: تاریخ مختصر آینده، یووال هراری
یک سرباز فلج که پایش را ازدستداده، ترجیح میداد به خود بگوید "من خود را فدای شکوه جاودانی ملت ایتالیا کردم" تا اینکه بگوید ...
-
* کاش آدم بتواند دنیا را بالا بیاورد و اینهمه دروغ و ریا نبیند، دنیا بهدست دروغگوها و پشتهماندازها و حقهبازها اداره میشود. ...
-
باید چیزی که دنبالش هستیم را در حرفهایی که نمیشود بیان کرد جستجو کنیم. زندگی در پیش رو، رومن گاری The Life Before Us, Novel by Rom...
-
* کتابفروشیها ارزشمندترین مقصد افراد تنها است. گواه این امر تعداد کتابهایی است که علت نگارش آنها این بوده که نویسندگانشان کسی را برای ...


