#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

پیوسته ساعتی از روز یا شب وجود دارد که در آن انسان ترسو و بزدل است.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

انسان قادر نیست مدت درازی رنج بکشد یا خوشبخت باشد. پس به هیچ کار پُرارزشی قادر نیست.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

اغلب پیش می‌آید انسان مدت‌ها رنج می‌برد، بی‌آنکه خودش بداند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

دراثنای بدبختی است که انسان به واقعیت خو می‌گیرد.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

فقر قو‌ی تر از ترس است، زیرا هرچه خطر بیشتر باشد به همان نسبت مزد بیشتری می‌دهند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

درواقع چه کسی می‌تواند ادعا کند که ابدی بودن یک شادی، می‌تواند یک لحظه رنج بشری را جبران کند؟

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

همه بدبختی انسان‌ها ناشی از این است که به زبان صریح و روشن حرف نمی‌زنند. 

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

در کاهدان وسیع جهان، بلای بی‌امان، خوشه گندم بشری را خواهد کوبید تا آنجا که دانه از کاه جدا گردد.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

بلا معمولاً چیز مشترکی است ولی وقتی به‌طور ناگهانی بر سرتان فرود آید، به‌زحمت آن را باور می‌کنید.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

آنچه از بلایا می‌آموزد این است که در درون افراد بشر، ستودنی‌ها بیش از تحقیر کردنی‌ها است.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

در انتهای این دوران دراز جدایی، دیگر تصوران محرومیتی را که متعلق به خودشان بود نمی‌کردند و نمی‌دانستند چگونه در کنارشان موجود می‌زیست که هرلحظه می‌توانستند لمسش کنند. از عشقشان فقط اشباحی برای آن‌ها باقی‌مانده بود که روزبه‌روز نحیف‌تر می‌شدند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

عادت به نومیدی از خود نومیدی بدتر است.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

زیستن انسان، تنها با آنچه می‌داند و آنچه به یاد می‌آورد و محروم ازآنچه آرزو دارد، چه دشوار است.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

اگر انسان یک بار تسلیم شود دیگر دلیلی ندارد که متوقف شود. تاریخ دلیل کافی به‌دست من داده است، این روزگار مال کسی است که بیشتر بکشد، همه آنها دستخوش حرص آدمکشی هستند و نمی‌توانند طور دیگری رفتار کنند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

برای همه مردم همین‌طور است، باهم ازدواج می‌کنند، بازهم کمی همدیگر را دوست دارند و کار می‌کنند، آن‌قدر کار می‌کنند که دوست داشتن را فراموش کنند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

حال که نظام عالم به‌دست مرگ نهاده شده است، شاید به نفع خداوند است که مردم به او معتقد نباشند و بدون چشم گرداندن به اسمانی که او درآن خاموش نشسته است، با همه نیروهایشان با مرگ مبارزه کنند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

شر و بدی که در دنیا وجود دارد پیوسته از نادانی می‌زاید و حسن نیت نیز اگر از روی اطلاع نباشد ممکن است به‌اندازه شرارت تولید خسارت کند. مردم بیشتر خوب‌اند تا بد و در حقیقت، مسئله این نیست. بلکه آنها کم یا زیاد نادان‌اند و همین است که فضیلت یا ننگ شمرده می‌شود.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

مردمی که کار می‌کنند، فقر، آینده‌ای که رفته‌رفته هرگونه امیدی از آن سلب می‌شود، سکوتی که شب‌ها بر دور میز حکم‌فرماست... در چنین دنیایی دیگر جایی برای عشق باقی نمی‌ماند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

کوچک‌ترین کشیش قلمرو کلیسا هم باید این‌گونه فکر کند، او باید فلاکت را درمان کند پیش از آنکه بخواهد فضائل آن را اثبات کند.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

چیزی که می‌توان پیوسته آرزو کرد و گاهی به‌دست آورد، محبت بشری است.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus