مردمی که کار میکنند، فقر، آیندهای که رفتهرفته هرگونه امیدی از آن سلب میشود، سکوتی که شبها بر دور میز حکمفرماست... در چنین دنیایی دیگر جایی برای عشق باقی نمیماند.
طاعون، آلبر کامو
The Plague, Albert Camus
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
-
عمری دگر بباید بعد از وفات ما را کاین عمر طی نمودیم اندر امیدواری دیوان اشعار (غزلیات)، سعدی -
مائیم که اصل شادی و کان غمیم سرمایهٔ دادیم و نهاد ستمیم پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم آئینهٔ زنگ خورده و جام جمیم رباعیات خیام،... -
بدون شک داستان شنگول و منگول توطئه کثیف غرب برای گمراه کردن فرزندان میهن در عنفوان کودکی و تشویق آنها به می گذاری است.. در غیر این ص...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر