هرقدر هم که عمرمان کوتاه باشد، اگر ثانیهای از آن را هدر دهیم یا صرف گلایه از این کنیم که زندگی عبث و بیحاصل است یا اگر (مانند کودکان) بگوییم که زندگی خستهکننده است، دشنام درشتی به تریلیونها نفری دادهایم که هرگز بخت زیستن را نیافتند.
تبار راهبان آزمند پول است، و تبار مستبدان آزمند، تاراج.
در برابر هر آری، یک نه هست. تصمیمگیری درباره یک چیز همیشه به معنای چشمپوشی از چیز دیگر است. هر راه چاره، تو را از سایر راهها محروم میکند.
وقتی مسافرها از عزیزترین خاطراتشان حرف میزنند، بههیچوجه قادر نیستند حقیقت را پنهان کنند. زنوشوهری ممکن است ادعا کنند عاشق همدیگران، اما ما بهجای عشق در وجودشان بیزاری، خشم، یا حتی نفرت میبینیم. یا نوعی بیهودگی عمیق، گاهی فقط ترس از تنهایی و بس.
پرسش بااهمیت را فقط یک کودک میتواند طرح کند. درواقع همیشه سادهترین پرسشها بااهمیتترین پرسشهاست و پاسخی برای آنها وجود ندارد. پرسشهایی که نمیتوان به آنها پاسخ داد، درست همان چیزی است که محدودیتهای امکانات بشر را نشان میدهد و مرزهای هستی ما را تعیین میکند.
