۱۳۹۳ بهمن ۲۹, چهارشنبه

کتاب نوشته (هوس، امیل زولا)

کارخانه ساعت‌های روز را بدون شتاب می‌بلعید و ماشین‌ها و ابزار مختلف از عضلات کارگران تمام قوایی را که لازم داشتند می‌مکیدند، روزی از عمر آن‌ها گذشته بود بی‌آنکه اثری از خود برجای گذاشته باشد و کارگر بدون اینکه متوجه باشد قدمی بیشتر و شتاب‌زده‌تر به‌سوی فرسودگی و مرگ برداشته بود!

هوس، امیل زولا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

کتاب نوشته: انسان خداگونه: تاریخ مختصر آینده، یووال هراری

 یک سرباز فلج که پایش را ازدست‌داده، ترجیح می‌داد به خود بگوید "من خود را فدای شکوه جاودانی ملت ایتالیا کردم" تا اینکه بگوید ...