#کتاب_نوشته: چگونه عشق خود را پیدا کنیم؟، #آلن_دو_باتن

آنچه روابط ما را ترسناک می‌کند این نیست که شیفته فردی شدیم که کمی بداخلاق یا سرد است، مشکل اصلی این است که ما همچنان همانند دوره کودکی به این مسائل واکنش نشان می‌دهیم.

بیشتر نومیدی‌ها، نتیجه بزدلی ما هستند.

چگونه عشق خود را پیدا کنیم؟، آلن دو باتن (مدرسه زندگی)

How to Find Love, The School of Life

#تایپوگرافی: #فاضل نظری

در ابروان من و گیسوانِ تو گره‌ای ست

گمان مبر که زمانِ گره‌گشایی ماست

خراب‌تر ز من و بهتر از تو بسیار است

همین بهانه‌ی آغازِ بی‌وفایی ماست

به روز وصلِ چه دل‌بسته‌ای؟ که مثلِ دو خط

به هم رسیدنِ ما نقطه‌ی جدایی ماست

فاضل نظری

#کتاب_نوشته: طاعون، #آلبر_کامو

دنیای بی‌عشق به‌منزله دنیای مرده است و پیوسته ساعتی فرامی‌رسد که انسان از زندان‌ها و کار و تلاش خسته می‌شود و چهره عزیز و قلبی را که از همراهی شکفته باشد می‌خواهد.

طاعون، آلبر کامو

The Plague, Albert Camus

#کتاب_نوشته: بازمانده روز: #کازوئو_ایشی‌گورو

من میدانم دراین اتاق یک نفر هم نیست که با همه حرف‌های من موافق باشد. دست‌کم من آنها را وادار به فکر کردن می‌کنم، دست‌کم وظایفشان را به آنها یادآوری می‌کنم.

مطالعه راه بسیار مؤثری است برای توسعه تسلط بر زبان.

بازمانده روز، کازوئو ایشی‌گورو

The Remains of the Day, Kazuo Ishiguro

ترجمه: نجف دریابندری

#کتاب_نوشته: وقتی از دویدن صحبت می‌کنم، #هاروکی_موراکامی

گاهی اوقات حس تنهایی مثل اسیدی که از بطری بیرون می‌ریزد، می‌تواند ناخودآگاه احساس درونی شخص را کاهش دهد و حل کند.

به دلایلی هرگز برایم اهمیت نداشته که کسی را شکست دهم یا کسی مرا شکست دهد، در هر زمینه که باشد، شکست دادن کسی کار من نیست، علاقه من بیشتر به این مسئله است که آیا به هدفی که دارم می‌رسم یا نه، با این حساب، دو استقامت کاملاً مناسب من است.

وقتی از دویدن صحبت می‌کنم در چه موردی صحبت می‌کنم؟، هاروکی موراکامی

What I Talk About When I Talk About Running, Haruki Murakami

#کتاب_نوشته: افسانه‌های تبای، #سوفوکلس

تن آدمی می‌میرد و مادام که پیمان‌ها می‌شکند، دروغ سر می‌کشد. همدلی دوستی با دوستی دیگر یا شهری با شهری دیگر، جاودانه نیست و دیر یا زود دگرگون می‌شود. شادی به اندوه می‌انجامد و دگربار اندوه به شادی.

افسانه‌های تبای، سوفوکلس

The Theban Plays, Sophocles

#کتاب_نوشته: سال بلوا، #عباس_معروفی

توی این مملکت هر چیزی اولش خوب است، بعد یواش‌یواش بهش آب می‌بندند، خاصیتش را از دست می‌دهد، واسه همین است که پیشرفت نمی‌کنیم.

سال بلوا، عباس معروفی